ازتون ميخوام كه اين لطف رو در حق ما بكنين.
و اين شعر رو تقديم ميكنم به دوتا فرشته ناز زندگيمون:
خانه از سکوت مادر خالی از هرگونه تد بیربود
تا که روزی پدر هم رفت تا که خالی از تبسم شد
خانه مثل سکوت خاموش است در فضای مبهم غربت
مثل تک قلم روی میز یا که نقطه ای به روی کاغذ
خانه از نور تاریک است در فضای کهنه ی سیاهی ها
خانه تعبیر یک خواب است در حیات خلوتش خفته
مثل کابوسی تلخ در پس فریاد بعد از ان
خانه کودکی پیر است در هیاهوی بازی ها
مثل شوقی در او در پی بادبادک ها
خانه ازهر فرصتی مرده
از تمام شاخه های خشک جنگلی بی برگ گردیده
خانه ثروت عشقی است در پس خاکهایی دور
که در این خاک دو دست خفته
که تمامی امیدم بود...............................
